طرح : زنــگ گردشـگری

پیشگفتار 

     امروزه گردشگري يكي از پررونق ترين فعاليت هاي اقتصادي جهان است، اين صنعت اكنون در بسياري از كشورها با رشد سريع تر نسبت به ساير بخش هاي اقتصادي و با ايجاد فرصت هاي شغلي جديد، يك صنعت پيشرو تلقي مي شود. گردشگري به قدري در توسعه اقتصادي و اجتماعي كشورها اهميت دارد كه اقتصاددانان آن را «صادرات نامرئي» نام نهاده اند.در تقسيم بندي مهم ترين منابع درآمدزايي در جهان، صنعت اكتشاف نفت و بهره برداري از آن به عنوان پردرآمدترين فعاليت صنعتي مطرح مي شود  و پس از آن صنعت خودروسازي و در رتبه سوم گردشگري و جذب گردشگر قرار دارد. اين تقسيم بندي از چند جنبه حائز اهميت است. اولين مطلب قابل توجه آن است كه انسان در توليد اصلي ترين منبع درآمدزايي خود هيچ نقشي ندارد زيرا نفت حاصل فرآيند هاي بيولوژيك طبيعي است و انسان با استخراج آن، اين محصول ارزشمند را به بهره وري مي رساند اما بايد توجه داشت كه اين منبع زوال پذير است و نمي توان با ترسيم آينده يي روشن از آن به عنوان زيرساخت اقتصادي نام برد و اگر از صنعت ماشين سازي بگذريم، به گردشگري مي رسيم كه دومين مورد قابل توجه از آن سرچشمه مي گيرد. مي توان چنين ارزيابي كرد كه گردشگري صنعتي پايدار است و با شتاب جهان به سوي زندگي ماشيني، اهميت خود را در زندگي فردي و اجتماعي بشر نمايان مي سازد. گردشگري سرمايه يي ارزشمند است كه مي توان با صرف هزينه معمول آغازين، بهره وري پرسود دائمي را از آن انتظار داشت. حال اگر به صنعت ماشين سازي برگرديم......

ضرورت انجام طرح

       با توجه به گستردگی آثار و جاذبه های تاریخی و فرهنگی شهر مشهد و دومین کلان شهر مذهبی جهان و حجم ورودی زائر و گردشگر به این شهر مقدس و تعیین نام پایتخت معنوی ایران، می طلبد که فرزندان این سرزمین از ابتدا و در هر سنی با صنعت گردشگری و میزبانی از زائران شهر خود آشنایی داشته و یادآور سنت میهمان نوازی ایرانیان باشند، فرهنگ گردشگری در این دیار با توجه به پتانسیل های متنوع گردشگری آن باید در بین افراد نهادینه گردد و همگی بپذیرند شهرشان شهر میهمان پذیری است که آنان نیازمند توجه و خدمات رسانی شما هستند و در حقیقت توسعه اقتصادی شهر بخش اعظم آن به وجود گردشگران و زائران بستگی دارد.

      نواختن زنگ نمادين گردشگري در مدارس كشور از سال  ۱۳۸۶ در مدارس استان تهران آغاز شد و در سال‌هاي بعدي به برخي استان‌هاي كشور تسري يافت و در نهايت در سال 1389 اين زنگ در مدارس سراسر كشور همزمان با آغاز هفته گردشگري به صدا درآمد.

      اين طرح بعنوان برنامه‌اي تاثيرگذار هر ساله با توجهي بيشتر دنبال شده است، تا با مطرح شدن موضوعات جذاب و قابل فهم دانش آموزان در رابطه با اهميت صنعت گردشگري، زمينه آشنايي نسل آينده ساز كشور به موضوع گردشگري و مسايل مرتبط به آن فراهم شود. يکي از مهمترين راه هاي دستيابي به توسعه پايدار کشور همراه شدن نسل هاي جوان با تحولات کشور است.

       حجم نوجوان و جوان که در حال حاضر در مقاطع مختلف در حال تحصیل هستند به عنوان مخاطب طرح نشان از آن دارد که در آینده ای نزدیک آن ها نیروی فعال و با انرژی جامعه ما هستند که به کسب و کار و درآمد و اشتغال مفید نیازمندند. توازن این دو عامل یعنی نیاز شهر به نیروی کار آموزش دیده و ماهر در بخش گردشگری و تامین اشتغال برای جوانان شهر این مهم را در پی دارد که با برنامه ریزی و معرفی مشاغل مرتبط و درآمدزا در این صنعت، اشتیاق را در قشر مخاطب جهت آموزش و انتخاب آگاهانه ایجاد نمائیم و در واقع با افزایش حجم گردشگر، نیروی انسانی کارآمد و آگاه در این بخش تامین و تضمین شده باشد.

دوستان عزیز طرح زنگ گردشگری رو من دو سال قبل تهیه کردم و امسال قصد دارم برای مهر این پروژه رو اجراء کنم. هر کس مایل به همکاری هست یا دوست داره تو استان و شهر خودش( البته این طرح برای مشهد طراحی شده، اما با اندکی تغییر در هر شهری در ایران قابل اجراست) این طرح رو پیاده کنه. می تونم طرح کامل رو با کمال میل در اختیارش بگذارم.

پیشنهادی زیبا برای کودکان روستای ماخونیک

برگرفته از وبلاگ دوست عزیز و مهربان آقـای محـمد گائیـنی

:(http://beinabein.blogfa.com/post-143.aspx)

ماخونیک، روستایی نشسته در مرز شرقی نقشه ایران زمین ، در استان خراسان جنوبی واقع شده است

در ورودی روستا دو مرد با ریش بلند و لباس محلی ایستاده اند. یکی از آن ها دهیار ماخونیک است. از او اجازه می گیرم که بازدیدی از روستا داشته باشیم. با خوش رویی از ما استقبال می کند و می خواهد که به هیچ وجه به درخواست کودکان روستا مبنی بر پرداخت پول، پاسخ مثبت ندهیم تا به این کار عادت نکنند. از این دیدگاه آقای دهیار خرسند می شوم...در این سرما بعضی از بچه ها فقط با یک پیراهن و در حالی که از سرما به خود می لرزند هم چنان به دنبال ما می آیند...

حتی یادگاری های کوچکی که به آن ها هدیه می دهیم نیز آن ها را راضی نمی کند و فقط پول را می شناسند! از یکی از بچه ها می پرسم پول را برای چه می خواهی؟ می گوید پدرم گفته پول بگیرم! دیگری می گوید: می خواهم دوچرخه بخرم!

با همفکری با دوستانمان در بیرجند و همینطور با مشورت با دهیار ماخونیک به این نتیجه رسیدیم که تعدادی دوچرخه مقاوم (تعداد دوچرخه ها بسته به مشارکت دوستان دارد) برای بچه ها خریداری شود و با نظارت دهیار در اختیار یک نفر معتمد ده، قرار داده شود. دوچرخه ها به صورت مشارکتی در اختیار بچه ها قرار گیرد. هر کدام از بچه ها یک دفترچه اشتراک خواهند داشت و مشخص خواهد بود در روز یا در هفته چند ساعت و چه زمان هایی می توانند از دوچرخه استفاده کنند.

محل نگهداری دوچرخه ها توسط دهیاری مشخص شده است. هم چنین آقای شیخی دهیار محترم ماخونیک حمل دوچرخه ها از بیرجند به روستا را به عهده گرفته اند.  اما از آن جا که نگهداری دوچرخه ها هم اهمیت دارد، هزینه ی یک سال نگهداری هر دوچرخه توسط خودمان تامین خواهد شد. هدف استفاده کودکان و نوجوانان ۷ تا ۱۶ ساله ماخونیک از دوچرخه هاست.

به نظرم این طرح مزایای زیادی دارد که از آن جمله: آمدن یک دلخوشی جدید برای بچه ها، دلبستگی بچه ها به روستا و محل زندگی شان، استفاده بهتر از اوقات فراغت آن ها، تمرین نوعی زندگی اجتماعی و مهم تر از همه این که بدانند دوستانی در سرتاسر ایران زمین دارند که به فکرشان هستند.

این پی نوشت طولانی برای این بود که شما هم چنان چه مایل به مشارکت برای خرید دوچرخه برای بچه های روستای ماخونیک هستید لطفا تا تاریخ ۱۸ تیرماه ۹۲ هر مبلغی که تمایل دارید به شماره کارت زیر واریز نمایید:

 ۶۲۷۳۵۳۱۰۳۰۰۸۳۹۵۸  بانک تجارت به نام خانم سیما میری

فکر می کنم برای خرید یک دوچرخه خوب و نگهداری یکساله آن حدود ۳۰۰هزارتومان نیاز باشد.

بیایید این بار ما برای بچه های ماخونیک یک سوغاتی ببریم...