ششمین استارتاپ ویکند مشهد با موضوع گردشگری و صنعت توریسم

استارت‌آپ‌ویکند یک رویداد آموزشی- تجربی (Experiential Education) در سراسر دنیاست که طی 3 روز متوالی (در انتهای هفته) برگزار می‌گردد. در این برنامه شرکت‌کنندگان پرانگیزه‌ای شامل برنامه نویسان، مدیران تجاری، عاشقان استارت‌آپ، بازاریاب‌ها و طراحان گرافیک گرد هم می‌آیند تا طی 54 ساعت ایده‌هایشان را مطرح کنند، گروه تشکیل بدهند و هر گروه ایده‌ای را اجرا کند.

سایت استارتاپ ویکند مشهد     http://sw.mashhadevent.ir/

گردشگری و آب: حفاظت از آینده مشترک، شعار روز جهانی گردشگری2013

سازمان جهاني جهانگردي (UNWTO) امسال شعار "گردشگري و آب: حفاظت از آينده مشترك" را براي روز جهاني گردشگری انتخاب كرده است. پنجم مهرماه برابر با ۲۷ سپتامبر، روز جهاني گردشگری است. سازمان جهانی گردشگری در سپتامبر سال 1979 در اسپانیا تصمیم گرفت تا روز 27 سپتامبر هر سال را بعنوان روز جهانی گردشگری نامگذاری کند. در واقع هدف اصلی این مهم، ایجاد یک آگاهی جمعی و بین المللی نسبت به اهمیت فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی گردشگری است. انتخاب این تاریخ نیز به دلیل تغییر آب و هوایی نیم کره ی شمالی و جنوبی می باشد. در این تاریخ تقریباٌ فصل گردشگری تابستانی نیم کره ی شمالی پایان یافته و جای خود را به نیم کره ی جنوبی می دهد.

به هر روی بنظر می رسد انتخاب شعار امسال توسط سازمان جهانی گردشگری با توجه به ارتباط و تاثیرگذاری متقابل و دوسویه میان گردشگری و آب بسیار آگاهانه بوده است و اهمیت توجه اصولی به مدیریت منابع آب، جلوگیری از آلوده سازی و تخریب آن و همچنین اتخاذ سیاست های مدیریتی در این حوزه را برای کشورهایی که می خواهند درصنعت گردشگری حرفی برای گفتن داشته باشند بیش از پیش آشکار می سازد.

 

Tourism and Water: Protecting our Common Future.

 

  

 

حیدرآباد آذر 1391( بخش اول؛ باغ وحش)

این شهر پایتخت ایالت آندراپرادش است و ششمین شهر بزرگ هند به شمار می رود جمعیت آن  حدود ۶٫۷ میلیون نفر هست که اکثر آن‌ها مسلمان هستند.قدمت این شهر به حدود ۴۰۰ سال قبل برمی گردد در قرن‌های پانزدهم و شانزدهم میلادی سلسله قطب شاهیان در حدود دویست سال بر این شهر حکومت می کرد که بنیانگذار این سلسله سلطان قلی همدانی بوده‌ (ایرانی اهل همدان). حیدرآباد شهر معابد، مساجد و بازارها شناخته شده‌است و دارای طبیعت بسیار زیبایی می‌باشد که در بخش های بعدی براتون به تصوری می کشم.
ما بعد از اینکه شب با قطار از بمبئی به حیدرآباد رسیدیم، صبح زود در نزدیکی راه آهن یک مکان اقامتی مناسب پیدا کردیم و برای خوردن صبحانه و بازدید شهر بیرون رفتیم. خسته نبودیم چون شب قبل توی قطار برای ندیدن فضای قطار که خود داستانی داره خوابیده بودیم. ما بدون هیچ برنامه خاصی به حیدرآباد به عنوان شهری گذری برای رفتن به چنای یا همون مدرس رفته بودیم اما بادیدن شهر و جاذبه ها و خاص بودنش نظرمون عوض شد و  حتی بعدش پشیمون شدیم که چرا بیشتر نموندیم.

مقابل میدان راه آهن شهر حیدرآباد، مکانی که برای این پرندگان غذا و سایه بان بود.

( نشانه ای از شهر مسلمانان)

میدان ورودی باغ وحش

با توجه به اینکه دخترم ترنج همراهمون بود الویت بازدید باغ وحش در صدر انتخاب جاذبه ها قرار گرفت. البته می گفتند که از نظر مساحت این باغ وحش جزء بزرگترین باغ وحش های هند است ( حدود 20 هکتار).هزینه ورودی باغ وحش 10 روپیه بود اما برای دوربین های عکاسی و فیلم برداری هم مبلغی حدود 20 روپیه دریافت می کردند.

قسمت سمت چپ نقشه مربوط به بخش سافاری بود که با ماشین های مخصوص به دیدن حیواناتی مثل شیر و ببر و ... می بردند. که ما قصد بازدید داشتیم اما با کلی معطلی و منتظر موندن، ناچاراً انصراف دادیم.

گروهی از دختران نوجوان که خیلی پرشور و با هیجان بودند .

تمام مسیرهای بازدید پر بود از بچه های مدرسه ای که در گروه های مختلف سنی برای دیدن باغ وحش اومده بودند.

با توجه به بزرگ بودن فضای این مجموعه، دوچرخه هایی برای کرایه کردن وجود داشت که ما از اون خیلی استقبال کردیم و تمام باغ وحش رو دور زدیم. البته قطار و خودروهای برقی هم برای تردد بود که باید از اول ورودی سوار می شدی و خیلی کلی و سریع همه جا رو می دیدی که هیجان دوچرخه و فرصت عکاسی رو از ما می گرفت.

در مجموع حدود 4 ساعتی رو در باغ وحش سرگرم بودیم. اکثر حیوانات رو داشت و فضاسازی اون ها خیلی طبیعی و بکر بود. ولی باز هم اغلب حیوان ها بی حال و بی رمق بودن و باز هم حس اسارت رو داشتن. اونجا بود که دلم خیلی به حال حیوان های باغ وحش های ایران سوخت که توی یک چهار دیواری آهنی اسیر هستند.

نمایشگاه فرصت های سرمایه گذاری در حوزه گردشگری

سومین نمایشگاه و همایش فرصت های سرمایه گذاری در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و  گردشگری :  16 الی 18 اسفند ماه 1391 در محل دائمی نمایشگاه بین المللی تهران - سالن خلیج فارس و سالن میلاد

 وب سایت همایش

رباط ویرانی- شاندیز- خراسان رضوی

جایگاه ویژه‌‌ منطقه توس و اهمیت آن در قرون و سده‌های میانه اسلامی از نظر ارتباط با مناطق مهمی چون نیشابور، سبب ایجاد راه‌هایی شد که یکی از آن‌ها با وضعیتی کوهستانی از محل ویرانی و شاندیز گذشته است. رباط ویرانی مربوط به اواخر دوره صفویه در مجاورت روستای ویرانی، ویرانی 19 در محور گردشگری مشهد به شاندیز واقع گردیده و یکی از تاسیسات رفاهی است که برای کاروانیان و مسافران در میان راه کوهستانی نیشابور به توس بنیان گردیده است. بنای مزبور از جمله رباط‌های کوهستانی بوده و فاقد حیاط مرکزی است. این موزه دارای 9 غرفه با طاق های جناغی است که هشت غرفه به شکل قرینه روبرو و یک غرفه در انتهای بنا قرار گرفته است.
این بنا از سال1385 به عنوان مرکزی برای معرفی مشاغل سنتی استان خراسان رضوی بویژه شهر مشهد به نمایش گذاشته شده است بخش‌های مختلفی از جمله فیروزه تراشی و هرکاره تراشی، زین‌سازی، گاری‌سازی، جاروبافی، حصیربافی، عطاری و گیاهان دارویی، پوستین دوزی و حلاجی، کفاشی و… به نمایش درآمده است. بر مبنای ارقام و آمار منتشر شده از عدد و سکنه شهر مشهد در سال ۱۲۹۵ق، در این شهر حدود ۳۳۶ نوع شغل و حرفه وجود داشته که از نظر تعداد، بقال، شعرباف، زارع و خباز در صدر مشاغل قرار داشته‌اند.

در حال حاضر به منظور حمایت از تولید کنندگان صنایع دستی هر هفته صبح تا عصر (10 الی 16)، جمعه بازار صنایع دستی در محل موزه رباط ویرانی بر گزار می شود  که از نیمه اسفند ماه سال جاری الی نیمه فروردین سال آتی این بازارچه هر روز پذیرای مخاطبین می باشد.این مجموعه علاوه بر کاربری موزه مردم شناسی محل استقرار خانه و نمایشگاه دایمی سفال و سرامیک استان نیز می باشد.

بمبئی - آذر 1391 ( بخش سوم)

مومباي ابتدا روستايي كوچك بوده كه ساكنانش اغلب ماهيگير بودند که این شهر از اتصال ۷ جزیره به یکدیگر به وجود آمده است. در حدود 500 سال قبل که پرتغالي‌ها آنجا را تصرف كردند و در آنجا استحكاماتي ساختند كسب و كار در آن منطقه رونق گرفت. زبان اصلي مردم شهر، ماراتي است كه بيش از يك‌سوم اهالي به اين زبان صحبت می كنند. گجراتي، اردو، و هندي ديگر زبان‌هاي این شهر هست، البته شمار زيادي از اهالي هم انگليسي را خوب حرف مي‌زنند. به علت حضور طولانی مدت انگليسي‌ها، واژه‌های انگليسي زيادي وارد زبان‌هاي محلی شده است. ادر حال حاضر آن روستای کوچک ماهیگیری یکی از شهرهای بزرگ و پرجمعیت هند و پایتخت تجارتی کشور است. شهر بمبئی در واقع مرکز بانکداری، تجارت، مبادلات مالی، بازرگانی و صنعت کشتی‌سازی هند به شمار می‌رود.
تمرکز امور اقتصادی و تجاری در بمبئی پس از استقلال هند نیز ادامه داشته و به عنوان شاهراه ارتباطی هند با ایران و جهان عرب بوده.
 این شهر با بیش از 21 میلیون نفر سکنه، پرجمعیت ترین شهر جهان است. خیلی از شهروندان هندی از ایالت های مختلف به امید فرصت های شغلی به این شهر مهاجرت می کنند. برای همین مسئله تعداد ساکنین این شهر در روز ۳ میلیون نفر بیش از ساکنینش در شب هست.

شهر بمبئی یک سوم سهم درآمد مالیاتی کشور هند و بیش از ۵۰ درصد مالیات گمرکی و یک پنجم مالیات بر تولید را بخود اختصاص داده‌است.حدود یک ششم ارزش تولیدی کشور متکی به این شهر است.سیستم بانکی و فعالیت‌های اقتصادی هند در این شهر متمرکز است.همچنین دفتر مرکزی تقریباً تمام بانک‌های معتبر، موسسات مالی و شرکت های بیمه در این شهر قرار دارند. صندوق معاملات ارزی بانک ها در بمبئی است. بیش از ۲۵ درصد اعتبارات بانکی کشور را بانک های مستقر در این شهر تامین می‌نمایند. دفتر اصلی بازار سهام هند که یکی از قدیمی‌ترین بازارهای بورس سهام هند بشمار می‌رود تحت عنوان Bombay Stock Excahange در بمبئی فعالیت می‌نماید. بیش از ۹۰۰ شرکت در خرید و فروش سهام هند حضور دارند که اکثریت آن ها در بمبئی مستقر هستند.

حدود ۴۴ درصد ترافیک دریایی کل کشور در بندر بمبئی تخلیه و بارگیری می‌گردد. در بندر بمبئی چهار اسکله تخلیه و بارگیری نفت خام وجود دارد.
شهر بمبئی از مهم‌ترین مراکز تجارت الماس به شمار می‌رود. تا جایی که ۸۰ درصد الماس هایی که در ایالت گجرات تراش داده می‌شوند به بمبئی می‌رسد. بیش از ۷۵۰۰۰ نفر در این شهر از فعالیت های مربوط به الماس امرار معاش می‌کنند. فرودگاه بین المللی بمبئی سالانه بیش از ۲۰ میلیون مسافر داخلی و خارجی را سرویس دهی می کند.  صنعت فیلم هند تا حدود زیادی در بمبئی متمرکز است و سهم عمده‌ای از تولید سالانه ۹۰۰ تا هزار فیلم در این شهر و در مرکز سینمایی آن موسوم به بالیوود انجام می‌شودبا  .لیوود علاوه بر مسائل اقتصادی نقش عمده‌ای در مسائل فرهنگی این شهر و کشور هند و حتی کشورهای همجوار  دارد.

با تمام قطب تجاری بودن و امکانات و داشته های شهر بمبئی، فقر بیداد می کنه.

شدیدترین جلوه‌های تضاد طبقاتی جامعه هند را می توان در این شهر یافت. از یک سو صاحبان ثروت‌های سرشار که در این شهر زندگی می کنند و از سوی دیگر توده‌های فقیری که حتی قادر به سیر کردن شکم خویش نیستند و بیش از نیمی از جمعیت شهر را تشکیل می دهند.
از نظر آب و هوایی سه فصل داره. تابستان، (فروردین تا اوایل خرداد ماه هوای گرم با درجه رطوبت بالا) مونسون یا بارش (اویل خرداد تا اوایل مهرماه توام با بارندگی های بسیار شدید) و زمستان که از اواخر شهریور شروع و تا اوایل اسفند ادامه پیدا می‌کند که با توجه به هوای ملایم، (بین 15 الی 25 درجه) این فصل از توریستی ترین فصول شهر بمبئی به شمار می‌رود.

درختی با شاخه های آویزان که به ریشه درخت بیشتر شبیه هستند و در سراسر این کشور وجود دارند.

زندگي مردم این شهر به سيستم‌ حمل و نقل عمومي وابسته است. سيستم حمل و نقلشون شامل خط آهن، اتوبوس، تاكسي و سه چرخه‌هاي موتوردار ( ریکشا)  است.

دخترم از ریکشا سواری خیلی لذت می برد.

تاکسی هایی در بمبئی با این ترکیب رنگ( زرد و مشکی) در مدل های جدیدتر هم وجود داشت. ستون حمل و نقل بمبئی را خط آهن آن تشكيل مي‌دهد كه داراي 3 شبكه جداگانه بود كه در طول شهر از شمال به جنوب ادامه داشت و بسیار ارزان یا شاید هم مجانی بود چون بلیط و پولی از ما که نگرفتن.

فضای داخل قطارهای شهری

تجربه سوار شدن این قطارها رو هیچوقت فراموش نمی کنم. چون از پنجره منظره های جالبی از شهر دیده می شه و دلهره خاصی موقع سوار و پیاده شدن به آدم دست می ده .

این دستگیره های داخل قطار حکایت از حجم مسافر داره
 ( البته عکس رو در آخرین ایستگاه قبل از پیاده شدن گرفتم)

بمبئی - آذر 1391 ( بخش دوم ، معابد شیوا)

محل ورودی غارها (Elephanta Caves)

غارهای الفانتا آثار باستانی شگفت انگیزی هستند که از طرف یونسکو در سال 1987 ميلادي به‌عنوان میراث فرهنگی اعلام شده‌اند. در آن ها مجسمه های مورد پرستش پیروان هندو وجود داره، (تمثال شیوا، برهما، ویشنو) که دوره تاریخی آن بین 5 و 7 میلادی برآورد شده، یک غار اصلی ( که مجسمه بزرگی از شیوا با سه وجه صورت در آن قرار دارد.)

و تعدادی غارهای کوچک ( کلاً مجموعه 7 غار یا معبد داره) که در آن ها تندیس های فراوانی حجاری شده و اینقدر این آثار با عظمت و زیبا هستند که می تواند ساعت ها شما را در برابر خودش نگه دارد. من که به این فکر می کردم که در آن سال ها چه فضایی بر این مجموعه حاکم بوده، طبیعتی بکر و دور از دسترس، آرامش، مراقبه ، عبادت و ...

چیزی که در مورد عنوان غار در این جزیره به آن اشاره می شه در واقع همان معابدی هستند که در کوه تراشیده و حجاری شده اند.

مجسمه شیوای رقصان

مجسمه های داخل معابد که به خاطر عدم مراقبت و شرایط آب و هوایی آسیب دیده اند. البته با قدمتی که این آثار دارند، فکر می کنم انرژی همان خدایان تا آلان حفظشون کرده.

توضیح کوتاهی در مورد شیوا ( خدای هندوها)

شیوا در زبان سانسکریت به معنی نیک‌اختر یا فرخ‌پی است و یکی از بلندپایه ترین خدایان هندو است. او خدای آفریننده، نگهدار آسمان و زمین، نابودکننده اهریمنان، بخشاینده گناهان و بسیارکننده روزیست.شیوا از مرگ مبرا است و اغلب بعنوان حامی در مواقع اضطراب شناخته می شود. او در ازای تندرستی جهان، زهر هلاهل را می نوشد. گفته می شود مصونیت شیوا در مقابل این زهر، بخاطر مار کبرایی است که همسر او، پارواتی به دور گردن او بسته است. این مار کبرا، نماینده مرگی است که شیوا بر آن غلبه کرده و همچنین، نماد انرژی خاص مارها است که تحت تسلط شیوا درآمده است. شیوا روی سر خود، هلال پنج روزه ی یک ماه را حمل می کند. این ماه در نزدیکی چشم سوم قرار گرفته و نشان دهنده این است که شیوا علاوه بر قدرت زایش، توانایی نابود کردن را هم دارد. علاوه بر این، این هلال ماه نمودی از زمان نیز هست. گنگ مقدس، رودخانه ای است که از موهای پریشان شیوا جریان یافته و شیوا اجازه داده تا این رودخانه بر روی زمین جاری شده و برای انسان‌ها زندگی به ارمغان بیاورد. عصای سه شاخه شیوا، تریشول نشان دهنده سه عملکرد ویژه هستند: خلق، نگهداری و مرگ. این عصا در دست شیوا، نشان دهنده ی این است که تمامی این قدرت ها در کنترل او هستند. برداشت دیگر این است که این سه شاخه، نماینده گذشته، حال و آینده هستند که نشان می دهند زمان در کنترل شیوا است.( کتاب اساطیر هند، ورونیکا ایونس)

بمبئی - آذر 1391 ( بخش اول)

بمبئی با نام جدید مومبای پایتخت ایالت ماهاراشترا از مهمترین شهرهای کشور هند است بمبئی در زبان هندی به معنای ساحل خوب است که این نام را پرتغالی ها روی آن گذاشته بودند و هندی ها در سال ۱۹۹۶ نامش را به مومبای تغییر دادن. اما در خارج از هند، این شهر همچنان به بمبئی معروف است و من هم از همین نام در متن استفاده می کنم. این شهر با مساحتی حدود ۶۰۳ کیلومتر مربع و جمعیتی بیش از 13 میلیون نفر  یکی از چهار شهر بزرگ و پرجمعیت کشور هند است و در غرب کشور در ساحل دریای عرب قرار گرفته.

نوشتن از شهر بمبئی برای من تنها یادآور شلوغی و ازدحام جمعیت است که با خروج از فرودگاه در خیابان های شهر با اون رو به رو می شویم. ما معمولاً برای اقامت به منطقه کولابا می رویم که هتل معروف تاج محل هم در آن قرار گرفته، خیابان های کولابا به بازار صنایع دستی و لباس هندی و ... و در واقع یک پاتوق توریستی و تفریحی معروفه و اسکله رفتن به جزیره الفانتا که یکی از مقاصد اصلی ما در بمبئی بود نیز در همین منطقه قرار دارد. در این منطقه معمولاً همه جور محل اقامتی با قیمت ها و شرایط مختلف پیدا میشه که نیاز به حوصله و یک مقدار چانه زنی و در واقع به عبارتی گرفتن تخفیف وجود داره.

نمایی از هتل تاج محل

فضای مقابل هتل تاج محل و اسکله جزیره الفانتا و ...

میشه گفت تنها جاذبه های بمبئی که ما بازدید کردیم  یکی دروازه هند بود و دیگری جزیره الفانتا( فیل)، چون فرصت زیادی رو  برای موندن در بمبئی نداشتیم و یکسری از مکان های این شهر رو در سفر قبل دیده بودیم بنابراین دیدن این جاذبه ها رو در الویت قرار دادیم.

دروازه هند: این بنا بازمانده دوران حضور انگلیس در هند است که در سال ۱۹۲۴ به عنوان یادبود سفر جورج چهارم پادشاه انگلستان و همسرش ملکه ماری ساخته شده است.

دروزاه هند از نمای خشکی

دروازه هند در کنار هتل تاج محل از روی دریا

دریای عرب

سوار بر لنج در مسیر جزیره الفانتا

جزیره‌ الفانتا: شکل کلی جزیره از بیرون شبیه یک فیل خوابیده است. این جزیره  با فاصله‌ای حدود یک ساعت در جنوب بمبئی قرار داره و به جزیره میمون ها نیز معروف هست که این موضوع بر جذابیت این سایت اضافه می کنه. در بین راه از کنار جزیره ترامبی که محل رَاکتورهای هسته‌ای هند بود گذشتیم .

همراهان جزیره الفانتا

 بیشتر گروه همراه lما هندی بودند و از شهرهای دیگر برای سفر و تفریح اومده بودند. چیز قابل توجهی که تو این سفر بهش رسیدیم این بود که نسبت به سال های قبل،  سفر داخلی هندی ها بیشتر به چشم می اومد.

وقتی که به جزیره می رسیم می تونیم مسیر کوتاه اسکله جزیره رو با قطار یا پیاده طی کنیم که مبلغ یک روپیه برای هر نفر دریافت می شه.

وقتی از کشتی یا همون لنج های مسافربری پیاده شدیم بیشترین چیزی که وجود داشت همین بساط های فروش انواع خوراکی و میوه های پوست کنده و آماده خوردن بود، که ما طبق علاقه مون و به خصوص اینکه دخترم ترنج بیشتر از هر چیزی با خوردن ذرت خودش رو سیر می کرد به سمت این خانم کشیده شدیم، طعم ذرت شیرین با لیمو و نمک و فلفل واقعاً فرامش نشدنیه.

صندلی بالابر ( این اسمیه که ما روش گذاشتیم)

در مسیر رسیدن به ورودی غارها باید پله های زیادی رو طی کرد، هندی ها هم بر جاذبه تفریحی و هم درآمدی خودشان اضافه کرده اند و یک سری صندلی رو روی چوب های بلند وصل کرده اند و از دو طرف روی شانه دو نفر قرار می دهند و اون رو بلند می کنند و مثل شاهزاده ها تا محل غارها حمل می کنند و مبلغی حدود 30 هزار تومان دریافت می کنند. البته دو سمت مسیر پلکانی با غرفه های فروش صنایع دستی اشغال شده که خودش کمک می کنه به پیاده روی و بازدید و خرید آن ها.

مسیر پلکانی به سمت غارها

تمام مسیر را با پارچه هایی مسقف کرده اند که هم ،آفتاب و گرما مسافران رو اذیت نکنه و هم حضور میمون های فراوان و گرسنه. در این قسمت اگر هر خوراکی حتی نوشابه به همراه داشته باشید، باید با میمون ها قسمت کنید و در واقع تقدیمشان کنید چون با سرعت از دستتان در می آورند و معمولاً غرفه داران این تذکر رو بهتون می دهن که مواظب میمون ها و خوراکی هاتون باشید.

این هم یکی از اون هایی بود که زیاد چیزی دزدیه بود و نوشیده بود.

با رسیدن به بالای پلکان خانم های هندی با افتخار از شما دعوت می کنند که با آن ها عکس یادگاری بگیرید و پس از آن حداقل 10 روپیه از شما مطالبه می کنند. از این قسمت به بعد جزیره که ورودی غارهاست باید بلیط تهیه کنید که برای هندی ها 10 روپیه و توریست ها 250 روپیه هزینه دارد.

انقلاب در گردشگری

ا

داستان سفر سال‌هاست که با اتفاقات گوناگون در جریان است و همیشه رویداد و یا نوآوری نوین، سبک آن را عوض می کند و پیشرفت را به آن تزریق می‌کند. تاریخ گردشگری معاصر به بعد از جنگ جهانی دوم باز می‌گردد و شاید در آن دوران، اختراع‌های مهم این صنعت قطار و کشتی بخار و پرواز هواپیما‌ها بود؛ اما روند این پیشرفت به دوران کنونی رسید که سرعت تغییرات فناوری و نوآوری‌ها به دقیقه و ثانیه‌ رسیده است. به دورانی که دانش کامپیوتر و نانو حرف اول را می‌زنند.

شاید تا ۵۰ سال پیش سفر چنین رواجی نداشت و به این سادگی‌ها نبود. همه چیز جور دیگر بود: سرعت حمل و نقل در آن دوران آرام و کند، چمدان‌هایی سنگین و مردم بیشتر مایل بودند تعطیلات را در خانه و یا در نهایت ویلایی کوچک در نزدیکی محل زندگی‌شان بگذرانند. ولی دانشمندان و مخترعان دست به کار شدند و با تلاش شبانه‌روزی، سفر را برای همه و در همه جا امکان‌پذیر کردند. به تازگی دریک پژوهش جهانی، کارشناسان صنعت گردشگری نقش خلاقیت‌ و نوآوری‌ها را درگردشگری و در سال‌های گذشته بررسی کردند. نتایج این تحقیق، جالب و شگفت انگیز بود و ۱۰ نوآوری مهمی را که باعث تحول دنیای امروز گردشگری شده‌اند، به عنوان انقلاب در گردشگری معروفند که از آخر به اول عبارتند از:

 جایگاه دهم: نقشه‌های آنی (Online Maps)

به کمک این نقشه‌های فوری که با چند کلیک و به کمک اینترنت برای شما نمایش داده می‌شوند، نه ‌تنها می‌توانید مکان خود را بر روی این زمین خاکی شناسایی کنید، بلکه می‌توانید با آن سریع‌ترین و کوتاه‌ترین مسیر را برای رسیدن به هتل، فرودگاه، رستوران، موزه و یا جاذبه‌ای خاص را به دست بیاورید. نقشه‌های تصویری ابزار دیگری هستند که در کنار سبک بودن و راحت بودن استفاده از آن‌ها، شما می توانید به راحتی  و با چشمان خود ببینید که در سوی دیگر این سیاره چه چیزی کجا قرار دارد و حتی چه شکلی است.

 جایگاه نهم: دوربین‌ دیجیتال (Digital Camera)

فکر نمی‌کنم زیاد دور باشه روزهایی که فیلم ۲۴تایی و ۳۲تایی در دوربین‌هایی آنالوگ جا خوش می‌کردند و در طول سفر همه با خوشحالی به روی آن لبخند می‌زدند و حتی در زمانی حساس از سفر، در بازدید از بهترین و زیباترین‌ مکان‌های جهان با آن عکس، خاطره خود را با آن مکان جاویدان می‌کردند. اما تنها چند روز بعد از بازگشت و پس از ظاهر شدن فیلم، زهر دوربین بر جان همه می نشست و سفر را برای همه تلخ می‌کرد: در نیمی از عکس‌ها تصاویر کدر و نامشخص هستند و نیم دیگر به دلیل نور بیش از حد سوخته‌اند…. و آهی جانسوز درحسرت آن همه زیبایی و خاطره!

و امروز با پیشرفت فناوری های نوین، ورق برگشته و به راحتی می‌توانید با دوربین‌های دیجیتالی بیش از هزاران عکس در طول سفر خود بگیرید و بدون هراس از اینکه شاید عکس خراب شده باشد، همان لحظه نتیجه کار خود را ببینید و راه خود را ادامه دهید. با این نوآوری زمان، پول و از همه مهم‌تر اعصاب خود را در امان نگه می‌دارید.

 جایگاه هشتم: وارد شدن آنی(Online Check-in)

شاید همه خطوط هوایی این مزیت را نداشته باشند ولی اگر بخواهید در عرصه رقابت باقی بمانید باید همگام و همسو با بازار حرکت کنید. کار، بسیار ساده است و با واردشدن آنی و گرفتن کارت ورود به هواپیما پیش از پرواز و از طریق اینترنت، زمان شما در صف‌های طولانی و در میان جمعیتی که اعصاب ندارند و همه مضطرب و نگران پرواز خود هستند، تلف نمی‌شود. تنها وارد سایت مربوط به پروازتان شوید و با وارد کردن اطلاعات لازم، صندلی خود را مشخص کنید و کارت پرواز بگیرید و با خیال راحت به سفر خود ادامه دهید.

 جایگاه هفتم: راهبری با GPS

به جرات می‌توان گفت که این فناوری، مهم‌ترین تحول برای ماشین‌ها درصنعت جهانگردی بود. شما با دستگاه GPS  خود به راحتی می‌توانید در جاده ها و راه‌هایی که هیچ وقت گذرتان هم به آن‌ها نیافتاده بود، سفر کنید بدون اینکه از گم شدن ترس داشته باشید. فقط کافیست به راهبری‌های دستگاه خود اطمینان کنید و مقصد نهایی را به او درست معرفی کنید؛ بقیه‌اش را خود دستگاه به شما می‌گوید که چه کاری باید انجام دهید. این دستگاه سعی می کند با توجه به نوع مسیر و جاده، میزان ترافیک و اتفاقات غیر قابل پیش‌بینی بهترین مسیر را به شما نشان دهد؛ اگر هم نیاز باشد سریع مسیر را تغییر می‌دهد تا باز هم به مشکل نخورید. حتی حواسش هست و به شما هشدار می‌دهد تا اشتباه نپیچید و سرعت‌تان هم زیاد نشود.

 جایگاه ششم: عابر بانک (ATM)

در هر نقطه از این جهان مدرن و در هر ساعتی از شبانه‌روز می‌توانید به حساب بانکی خود دسترسی داشته باشید و به همان ارز مقصد مورد نظر خود، پول نقد دریافت کنید؛ فرقی نمی‌کند که در حساب شما دلار باشد یا یورو و یا پوند. این یعنی اینکه دیگر نیازی نیست که بگردید به دنبال یک صرافی و یا منتظر بمانید تا صبح که در بانک باز شود و به مسئول باجه بفهمانید که چه‌قدر پول می‌خواهید!

 جایگاه پنجم: تلفن همراه (Mobile Phone)

دیگر نیازی نیست که در کشورها و شهرهای مختلف جهان پول‌‌هایتان را به سکه تبدیل کنید و به دنبال باجه تلفن باشید. اگر می‌خواهید برای کاری ضروری و یا مشکلی تماس بگیرید، به راحتی می‌توانید تلفن همراه خود را از جیبتان در آورید و با گرفتن تماس با شماره های اضطراری کار خود را پیش ببرید. البته بماند که این وسیله در کنار خوبی‌هایش، بدی‌هایی هم دارد؛ اینکه اگر روشن باشد، مادر و یا همسر شما دایم می‌خواهند بپرسند که کجایی و حالت چه‌طور است و گاهی هم طلبکاری که مدت‌هاست دنبال شما می‌گردد!

 جایگاه چهارم: دسترسی به دنیای اینترنت

در دنیای مدرن امروز شما می‌توانید از همه جای جهان به اینترنت وصل شوید: از دستشویی هتل گرفته تا کافه و حتی در طول پرواز. به همین خاطر شما در همه جا در دسترس خواهید بود و می‌توانید با دوستان و نزدیکان خود در ارتباط باشید و عکس و فیلم و خاطرات سفر خود را به آن‌ها بازگو کنید؛ حتی اگر در نیمکره دیگر زمین و یا در سویی دیگر از جهان باشید. شما در کسری از ثانیه می‌توانید در دنیای اینترنت، مسیر سفر خود را تغییر دهید، بلیت پرواز خود را بگیرید و هتل خود را رزرو کنید و با خیالی آسوده باز هم ادامه مسیر دهید.

 جایگاه سوم: سایت Trip-Advisor

اگر از اهالی سفر باشید، مطمئن هستم که با سایت Trip-Advisor آشنا هستید. این سایت به نوعی راهنمای مجازی سفر گردشگران امروزی است و به آن‌ها کمک می‌کند تا بتوانید، مقصد و مسیر خود را برای سفر مورد نظرتان پیدا کنید. همچنین در گرفتن هتل در آن مقصد می تواند بهترین‌ گزینه‌ها را به شما پیشنهاد دهد. شما در این سایت می‌توانید با استفاده از نظرات و پیشنهادات گردشگرانی که پیش از این به مقصد مورد نظرتان سفر کرده‌اند، برنامه سفر، دیدنی‌ها، رویدادهای مهم و هر آنچه که شاید در هر کتاب و بروشوری نتوانید بیابید را پیدا کرده و بر اساس آن، سفر خود را برنامه‌ریزی کنید. در این سایت هر آنچه که در دنیای سفر ناپیداست، برای همه علاقه‌مندان به سفر پرده‌برداری می‌شود. با سر زدن به این سایت می‌توانید به پیشنهادات احمقانه، گران و تکراری برخی از برنامه‌ریزان سفر ” نه” بگید و آنچنان ارزان و پربار سفر کنید که دوست دارید.

 جایگاه دوم: ذخیره کردن آنی محصولات گردشگری

(Online Travel Reservation)

به حق می توان گفت بزرگ‌ترین انقلاب عصر حاضر گردشگری، رزرو آنلاین بخش‌های مختلف و یا تمام یک بسته سفر کامل است. شما دیگر به راحتی و به صورت شخصی می توانید برنامه سفر خود را برنامه‌ریزی کنید، جای هتل و حتی صندلی پرواز خود را مشخص کنید و باز هم به چشم بر هم‌زدنی می‌توانید همه برنامه سفر خود را تغییر دهید. دیگر گردشگران و مسافران حرفه‌ای به هیج آژانس خدمات گردشگری تکیه نمی‌کنند. نه تنها بر روی تخت هتل خود سفرشان را برنامه‌ریزی می‌کنند، حتی بلیت موزه، نمایشگاه و کنسرت های موسیقی را نیز از قبل، تنها با چند کلید بر روی دستگاه کامپیوتر شخصی‌ خودشان خریداری می‌کنند.

 جایگاه اول: …........................…؟

و اما جایگاه اول از آن یک پدیده بسیار ساده‌ای است که تعجب همه متخصصان این پژوهش را واداشت. در نهایت رتبه اول مهم‌ترین نوآوری که باعث تحول صنعت گردشگری شد، چرخ‌های چمدان‌های چرخ‌دار بود. بسیار غیر قابل پیش‌بینی بود ولی در پایان این بررسی، فراتر از تمامی تکنولوژها و نوآوری‌های مدرن، این چرخ ساده و معمولی چمدان ها و کیف‌های دستی بود که در نظر گردشگران، مهم‌ترین تحول را در این صنعت ایجاد کرد. در باور همه پاسخ‌دهندگان این پژوهش این است که همین وسیله ساده و چرخش آن، باعث شده تا تمامی سفرها راحت و خوشایند شود.

                                             منبع: سفر کده :  http://www.safarkadeh.ir/?p=825

مارکوپولو موتورسوار در ایران

کوله ای به همراه داشته باشید و یک موتورسیکلت و بعد قصد رفتن به جاهایی که شاید خیلی ها نمی روند. آن وقت چیزهایی را خواهید دید که خیلی‌ها نمی‌بینند، تجربه هایی که شاید تنها یک بار در زندگی برایتان اتفاق بیفتد.

اتفاقاتی که ممکن است سخت باشد اما آنقدر ارزش دارد که سختی آن را به جان بخرید. این بار یک بانوی ایرانی دل به جاده زده آن هم با یک موتور و سر از کشورهایی در آورده که شاید خیلی ها با هواپیما، قطار یا ماشین هم فکر رفتن به آن جا را هم به سرشان راه ندهند.
مهسا همایونفر، بانوی 36 ساله ایرانی که حدود 19 سال است در خارج از کشور زندگی می کند و در رشته های تاریخ هنر، بازرگانی خارجی و زبان های اسپانیایی و آلمانی تحصیل کرده است، در چندین مرحله سفرهای گوناگون به کشورهای مختلف داشته، سفرهایی که نکته قابل توجه اش،‌ وسیله نقلیه او بوده است.

این بانوی ایرانی، موتور را به عنوان وسیله سفر خود به کشورهای نه چندان نام آشنا انتخاب کرده و معتقد است که با موتور می تواند ارتباط بیشتری را با مردم برقرار کند.

او که در حال حاضر در اسپانیا اقامت دارد،‌ در آخرین نقطه سفر خود به ایران بازگشته تا هم دیداری با خانواده اش داشته باشد و هم از شهرهای مختلف کشورش با موتور بازدیدی کند. این بانوی موتورسوار به شهرهایی همچون زاهدان و کرمان سفر کرده و در نظر دارد در صورتی که شرایط سفرهای بعدی را داشته باشد با موتور به مکزیک برود.همایونفر درباره انگیزه‌اش برای سفرهای خود می‌گوید: من در سه مرحله به وسیله موتور به کشورهای مراکش، اسپانیا، ماریتانیا،‌ مالی، سنگال، گامبیا، گینه، پاکستان و ویتنام داشته‌ام و سعی کردم به کشورهایی سفر کنم که از لحاظ امنیتی با مشکل روبرو هستند. در اولین مرحله سفرم 18 هزار کیلومتر را با موتور زیر پا گذاشتم که چهار ماه به طول انجامید و سفر آخرم به سیستان و بلوچستان پاکستان بود که 27 روز طول کشید و چهار هزار و 300 کیلومتر را با موتورم طی کردم. در نهایت هم به ایران آمدم. حالا هم حدود دو ماه است که در تهران هستم و با تجهیزات کامل موتورسواری در ایران تردد می کنم و تاکنون هم مشکل خاصی برایم پیش نیامده است.

وی ادامه می‌دهد: معمولا مردم به کشورهایی سفر می کنند که از نظر امنیتی شرایط ایده‌آلی دارد اما من هدفم رفتن به کشورهایی است که شاید از نظر مردم شرایط امنیتی خوبی نداشتند. هدف من Not Just Atorisst یعنی فقط گردشگری نیست بلکه می خواهم پیغام صلح و آشتی را به کشورهای مختلف منتقل کنم. من کشورهایی مثل عراق و پاکستان را برای سفر با موتور انتخاب کردم چون به دلیل آگاهی نداشتن سایر مردم از وضعیت این کشورها از رفتن به این مناطق ترس دارند.این بانوی موتورسوار ایرانی درباره این‌که چرا موتور را به عنوان وسیله نقلیه خود انتخاب کرده است، به ایسنا می‌گوید: سفرهای زیادی را با وسایل مختلف تجربه کرده‌ام که یکی از آن‌ها قایق بوده است اما در نهایت تصمیم گرفتم با موتور مسافرت کنم چون ارتباط یک موتور سوار با پیرامونش بیشتر از سایر وسایل نقلیه است و احساس نزدیکی بیشتری را در طول سفر به افراد دیگر می‌دهد.
همایونفر می‌گوید که مردم حتی نمی‌توانستند تصور کنند یک دختر با موتور به چند کشور سفر کند و تعجب آن‌ها بیشتر به خاطر وسیله نقلیه‌ام بود.

 همایونفر به حضورش در ایران اشاره می کند و می گوید: زمانی که بانوان ایرانی من را به عنوان موتورسوار می‌بینند تشویق می‌شوند که موتورسواری کنند. من وقتی به ایران آمدم از استان سیستان و بلوچستان دیدن کردم و بین مردم زاهدان بودم. به خاطر این که خانواده‌ام در ایران هستند هر دو، سه سال یکبار به ایران می‌آیم و به نقاط مختلفی می روم. مردم وقتی من را می‌دیدند می گفتند که آیا شما خارجی هستید، وقتی می گفتم ایرانی هستم، متعجب می‌شدند.

وی ادامه می‌دهد: یکی از خاطرات جالبی که برایم چندین بار تکرار شد این بود که وقتی در ترافیک می ماندم به خاطر کلاه ایمنی و پوشش موتورسواری‌ام متوجه نمی‌شدند که من زن هستم و می گفتند آقا جاده را بسته‌اید!
همایونفر که نوع موتورش "تریل"(Trail) است و با این موتور امکان رفتن به جاده‌های سخت را هم دارد، می گوید که دوره موتورسواری را گذرانده و هیچ مشکلی را در طول سفرهایش نداشته است: "معمولا وقتی به یک کشور می‌روم آن جا موتوری را می گیرم و به شهرهای مختلف سفر می کنم. وقتی هم به ایران آمدم موتوری که فعلا در اختیار دارم را خریدم و با همان به پاکستان سفر کردم که این سفرم حدود 30 روز طول کشید. وقتی به پاکستان رفتیم قصد داشتیم که سمت پیشاور برویم اما به دلایل امنیتی چنین اجازه ای را به ما ندادند و ما را برگردانند. ما حدود سه روز با پلیس در حال سفر بودیم و برخورد آن ها بسیار خوب بود.
این موتورسوار ایرانی که حتی در سفرش خوابیدن در زندان را تجربه کرده است، ادامه می دهد: در بخشی از سفرم به پاکستان مجبور شدیم به خاطر امنیت خودمان در بازداشتگاه باشیم و یک شب هم در زندان خوابیدیم، در حالی که یک زندانی در اتاق مجاور ما بود.
همایونفر که سفرش به پاکستان را از ایران آغاز کرده و پس از بازگشت از این کشور با موتورش به زاهدان رفته، می گوید: وقتی در زاهدان با بلوچ ها آشنا شدم آن ها را بسیار مهمان نواز دیدم. ما قصد نداشتیم که زمان زیادی را در روستاهای اطراف زاهدان بمانیم اما آن ها ما را به خانه شان دعوت کردند.وی به مسافرت خود به آفریقا اشاره می‌کند و به ایسنا می‌گوید: کشور گینه یکی از مناطقی است که آب و هوایی استوایی دارد و مسیر جاده ای آن بسیار سخت و بدون آسفالت است. مسافرت به این کشور با موتور حدود سه ماه طول کشید و بسیار خسته بودیم، وقتی به کوناکری، پایتخت این کشور رسیدیم با ترافیک بسیار سنگینی روبرو شدیم، چون در همان روز تیم ملی گینه در مسابقات آفریفا با 6 گل مقابل حریفش پیروز شده بود. برای همین تمام مردم به خیابان ها ریخته بودند و ما که آن تعداد مردم را با طبل ها و چهر‌ه‌هایی هیجان زده می دیدیم خشک‌مان زده بود. آن روز توانستیم هتلی را پیدا کنیم اما جای خالی در آن هتل نداشت و به ما گفتند که می توانیم در حیاط هتل چادر بزنیم و ما هم همین کار را کردیم. با این که در آن روز بسیار خسته بودیم و شرایط برایمان سخت بود اما آن روز یکی از ماندگارترین خاطراتم است.
این بانوی موتورسوار ایرانی به خاطره ای از سفر مالی اشاره می‌کند و می‌گوید: زمانی که به صحرایی در مالی رسیدیم فستیوال موسیقی در حال برگزاری بود که توسط اشخاص بیابان نشین انجام می شد و ما هم به صورت داوطلب در این فستیوال شرکت کردیم. در چند شب موسیقی در صحرا اجرا می شد و افراد بزرگ موسیقی هم در این برنامه حضور داشتند. همزمان با این رویداد انقلاب داخلی مالی شروع شد و در فاصله ای نه چندان دور در همان صحرا کشتار راه افتاد و این کشور دچار جنگ داخلی شد. ما آخرین خارجی هایی بودیم که به این کشور وارد شدیم و توانستیم از مالی خارج شویم چون بعد از آن بلافاصله مرزهای این کشور بسته شد.

وی معتقد است که نحوه چگونه دیدن هر آن چه در دنیا وجود دارد بسیار مهم است و عنوان می کند: من در سفرهای خود دیدم که چیزی که در یک کشور خوشبختی است جای دیگر بدبختی محسوب می شود. افرادی را دیدم که در بدترین شرایط زندگی هم احساس خوشبختی می کردند، به طور مثال در آفریقا مردمی بودند که در خانه های کاهی زندگی می کردند و کاری غیر از کشاورزی نداشتند اما خوشبخت بودند. مردم در مناطق مختلف آرزوهای متفاوتی دارند.
این بانوی موتورسوار می گوید:‌ دوست دارم زمان کافی را برای سفر بگذارم البته وقتی با موتورسیکلت سفر می کنید ناخودآگاه سفر هم کمی سرعت می گیرد اما من ترجیح می دهم که آهسته سفر کنم و به عمق مناطقی که می روم ورود پیدا کنم. من حالا که در ایران هستم سه ماه وقت گذاشته ام تا بتوانم حداقل برخی از مناطق کشورم را خوب ببینم.

منبع : خبرگزاری ايسنا

سفری به جنوب هند - سال91

سفری یکماهه به هندوستان
سفری که شاید اگر یکسال هم طول می کشید، باز هم کم بود. در ادامه خلاصه ای از سفر و عکس هایی که در مسیر جنوب هند داشتم رو به اشتراک می گذارم، امیدوارم فرصت سفر به این سرزمین برای دوستانم مهیا بشه.
در سفر باشید.

بمبئی

حیدرآّباد

چنای

کوچین

چرای بیچ

میسور

پونا

همایش ملی گردشگری و طبیعت گردی ایران زمین

مهلت ارسال چکیده به همراه متن کامل مقالات:7بهمن 1391

اعلام نتایج داوری:20بهمن ماه 1391

آخرین مهلت ثبت نام :27 بهمن 1391

زمان برگزاری:17اسفند ماه 1391

زمان برگزاری کارگاه های آموزشی:18اسفندماه

محورهای همایش

گردشگری و طبیعت گردی

گردشگری و محیط زیست

گردشگري شهري

گردشگري روستایی

گردشگری ومدل های اقلیمی

گردشگری وجغرافیا

گردشگري واکوسیستم های آبی وتالابی

گردشگري درمناظق حفاظت شده، پارک های ملی وجنگلی

گردشگری در سواحل

استراتژي هاي هدفمند کردن مديريت گردشگري

گردشگري مذهبي

گردشگری فرهنگی

گردشگری وموزه ها

گردشگری وژئوتوریسم

گردشگري الکترونيک

گردشگري و اقتصاد

گردشگري و امنيت

گردشگري و توسعه پايدار

گردشگري و جهاني شدن

گردشگري و زنان

گردشگري و معماري

گردشگري روستايي عشايري

تغييرات آب و هوايي و گردشگري

نقش صنعت در اداره ي رشد حمل و نقل و گردشگري

آموزش و تورگردانی گردشگري

گردشگری وموسیقی های محلی

کردشگری ادبی

گردشگری ورزشی(کوهنوردی ،کویرنوردی، دوچرخه سواری توریستی، اسکی و... )

و سایر ایده های نوین در زمینه گردشگری وطبیعت گردی...

نمایشگاه بین المللی مشهد ( آبان 91)

IRAN TOURISM & HOTEL SHOW 2012

2012 Oct 29-Nov 2

دهمین نمایشگاه بین المللی هتلداری، جهانگردی و صنایع دستی

(هتلداری و صنایع وابسته- تجهیزات رستوران و آشپزخانه های صنعتی- دفاترخدمات مسافرتی و گردشگری- صنایع دستی)

همزمان با جشنواره بین المللی کشورهای جاده ابریشم

12-8 آبان ماه 1391         ساعت بازديد: 16الی 22

فضای نمایشگاهی در نظر گرفته شده  18هزار مترمربع است که 14هزار مترمربع آن به صنعت هتلداری و گردشگری و 4 هزار متر مربع آن به صنعتگران صنایع دستی کشور اختصاص دارد.برگزاری چهارمین همایش علمی و پژو هشی سنگ های قیمتی کشور در روزهای 11و 12 آبان ماه از دیگر برنامه های جنبی این نمایشگاه است.

پيام طالب رفاعي، براي مراسم هفته‌ گردشگري ايران

در اين پيام آمده بود: در گذشته، از صنعت گردشگري فقط به‌عنوان تفريح استفاده مي‌شد؛ ولي امروزه نگاه به اين صنعت اين‌طور نيست، چون پنج درصد توليد ناخالص،‌ 30 درصد صادرات جهان و يك‌دوازدهم مشاغل دنيا را به خود اختصاص داده است. در سال 2011 ميلادي جمعيت گردشگري جهان 982ميليون نفر بود كه اين تعداد در سال 2012 به يك‌ميليارد نفر رسيد و درآمد آن حدود يك‌هزار ميليارد دلار در دنيا بود. صنعت گردشگري نقش مهمي در توسعه‌ اشتغال دارد.

مسئوليت صنعت گردشگري در توسعه‌ پايدار مانند پلي عمل مي‌كند كه فرهنگ‌ها را به هم وصل مي‌كند و باعث مي‌شود نابودي از سرزمين‌ها دور شود.

كشور شما منابع غني‌اي از نظر فرهنگ‌، تاريخ و طبيعت دارد و يكي از كشورهاي داراي قديمي‌ترين تمدن‌هاي جهان است كه اين امكان را به‌وجود مي‌آورد تا به‌عنوان مهم‌ترين مقاصد دنيا مطرح شويد و سازمان ما هم براي گسترش اين فعاليت‌ها به شما كمك مي‌كند. ايران در سال‌هاي اخير بسيار فعال در برنامه‌هاي اين سازمان شركت كرده است، پروژه‌ي راه ابريشم نيز يكي ديگر از برنامه‌هايي مي‌تواند باشد كه ايران در آن حضور داشته باشد.

سال‌هاي 2000 و 2001 ميلادي سازمان جهاني جهانگردي و سازمان توسعه‌ سازمان ملل متحد توسط مشاورانش به دولت ايران كمك كرد تا برنامه‌ي جامعي را براي نخستين‌بار تدوين كند. در سال‌هاي گذشته نيز ايران از طريق سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري فعاليت‌هاي صميمانه‌اي داشت تا توسعه‌ پايدار گردشگري در اين كشور رشد كند.

ˈگردشگری و انرژی پایدار، تقویت توسعه پایدارˈ

طالب رفاعی در بیانه‌ای اعلام کرد:

«توریسم و توسعه انرژی پایدار»؛ شعار روز جهانی گردشگری (2012)

سازمان توریسم جهانی در آستانه روز جهانی توریسم، بار دیگر تمام گردشگران جهان و بازیگران این صنعت را به رعایت اصول توسعه پایدار و مصرف انرژی از منابع تجدید پذیر فراخواند.

سازمان توریسم جهانی در اعلام آمادگی برای برگزاری روز جهانی توریسم با موضوع" گردشگری و انرژی پایدار" تمام سرمایه‌گذاران و بازیگران صنعت گردشگری را به پرداخت سهم خود درتحقق اهداف جهانی سازمان ملل برای دستیابی به انرژی تجدید پذیر تا سال 2030 فراخواند.

"طالب رفاعی" دبیر کل سازمان جهانی گردشگری نیز به همین مناسبت دربیانیه اخیر به اهمیت کاربرد روش‌های نوین در صنعت گردشگری اشاره کرد و گفت:«گردشگری، روشی نوین در برخی از کشورهایی است که ابتکاری ترین  فناوری‌ها را در تامین انرژی از منابع پایدار زیستی به کار می‌‌گیرد.»

مهمانسرای عباسی با پشتوانه ۳۲۰ ساله آیا قدیمی ترین هتل جهان نیست؟

این مهمانسرا یادگاری از دوران صفوی در شهر اصفهان است.در میان آثار معماری به جای مانده از عصر صفوی می توان از مجموعه مدرسه، بازار و کاروانسرای عباسی، در کنار خیابان چهارباغ اصفهان و ...  یادکرد، این مجموعه مهمانسرای عباسی در سال های حکومت آخرین پادشاه صفوی، شاه سلطان حسین ساخته شده است.

«بختیار حدادی» مدیرعامل کنونی مهمانسرای عباسی در خصوص اینکه چرا این هتل به عنوان قدیمی ترین هتل جهان ثبت نمی شود، گفت: «مهمانسرا در سال هایی که مورد بازسازی قرار گرفت، ثبت میراث ملی ایران شد اما هنوز هیچ تلاشی از سوی مسئولان میراث فرهنگی برای ثبت جهانی آن انجام نشده است.»

وی بین داشت: « اینکه مهمانسرای عباسی، قدیمی ترین هتل جهان است، موضوعی است که اخیراً مورد توجه قرار گرفته است.» این جمله ای است که گزارشگر شبکه خبری CNN در جریان برگزاری اجلاس اپک در اصفهان به سراسر جهان مخابره کرد. علاوه بر این گزارشگر، سایر خبرنگاران شبکه های تلویزیونی که برای پوشش اخبار این اجلاس در اصفهان گرد آمده بودند، با عناوینی چون «زیباترین هتل جهان» و «قدیمی ترین هتل جهان» اخبار خود را به اطلاع مخاطبان خود رساندند.

«بختیار حدادی»  یادآور شد: «در جست وجویی که در سایت های اینترنتی صورت گرفت، مشخص شد که تنها چند هتل با قدمت ۱۳۰ تا ۱۴۰ سال در جهان وجود دارد که قابل رقابت با هتل ۳۲۰ ساله عباسی نیست.» به گفته وی، برای نمونه هتل فوجیای ژاپن ۱۱۰ سال قدمت دارد که هنوز شکل سنتی خود را حفظ کرده است اما هتل عباسی اصفهان ۳۲۰سال قدمت دارد که نقاشی های قدیمی و سنتی آن به همان شکل حفظ شده است. حدادی گفت: «ثبت جهانی این اثر، باید از سوی مسئولان میراث فرهنگی و گردشگری دنبال شود زیرا که در حوزه وظایف آنان می گنجد.»

ایستگاه راه آهن مشهد

ایستگاه راه آهن مشهد در فاصله ۲ کیلومتری از حرم امام رضا(ع) قرار دارد. ساختمان ایستگاه توسط معمار ایرانی حیدر غیایی طراحی شده است و ساخت آن در ۲۵ شهریور ۱۳۳۴ شروع شد و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به بهره برداری رسیده است.

ساختمان اصلی ایستگاه در زمینی به مساحت حدود ۱۲۰۰۰ متر مربع ساخته شده است. ایستگاه راه‌آهن مشهد شاخص‌ترین ساختمان متعلق به جریان های معماری معاصر در مشهد بوده است.ساختار مستطیلی پلان، نمای كلاسیك با ستون های منظم و سقف منحنی، مجموعه زیبایی را پدید آورده كه فضایی مطلوب برای انبساط خاطر هر مسافر مضطرب است. حجم یادمانی بیرون، در درون، سالنی با شكوه می‌سازد كه با اجزایی متناسب همه در خدمت مضمونی كاربردی سفر قرار می‌گیرند.

توالی ستون های سفیدپوش سنگی در نمای اصلی، ریتم یكسان صدای آشنای قطار را تداعی می‌كند و سایه روشن مطبوعی را زیر منحنی تیره سقف پدید می‌آورد. تركیب كلی فضا یادآور آثار برجسته دوران بعد از جنگ دوم جهانی در اروپا است.سازه (المان) مقابل ایستگاه مفهوم فضای ایستگاهی را كامل كرده و نشانه به هم رسیدن و نزدیك كردن آدمیان از فواصل دور و نشانه دیدار است.

مراسم سالگرد مهدی اخوان ثالث

بند تاریخی فریمان

شهرستان فريمان از تاريخ پر فراز و نشيبي برخوردار است. اين شهر در زمان صفويان و قاجاريه جزو املاك سلطنتي بوده است. وجود بند فريمان كه زمان ساخت آن را پيش از دوره صفوي مي دانند و حتي آن را به دوران استيلاي مغول در ايران نسبت مي دهند، حكايت از تاريخ كهن منطقه دارد. اين شهرستان جزو مسير غربي راه ابريشم بوده كه از فرهادگرد و سپس از آنجا به طرف نيشابور ادامه پيدا مي كرده است. يكي از با ارزش ترين جاذبه هاي تاريخي و تفریحی استان خراسان رضوي بند تاريخي فريمان و طبیعت مجموعه زیبای اطراف آن مي باشد.

اين بنا در 10 كيلومتري جنوب شهر فريمان و بر روي رودخانه فريمان ساخته شده است. این اثر در تاریخ 25اسفند 79 باشماره ثبت 3522 به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است

زمان دقیق احداث بند قریمان مشخص نیست.به روایتی  بناي اوليه آن به عصر مغول و به روايتي به دوران صفوي بر مي گردد. اثر مذكور يكبار در دوران عين الدوله مرمت و سپس در زمان پهلوي و اخيراً هم بعد از انقلاب ارتفاع آن افزايش يافته است. اين بند كه سطح اوليه بستر آن احتمالاً آجر فرش بوده كه بر اثر رسوب و گل و لاي زيادي پوشيده شده است.

برخی می گویند این بند ابتدا هزار سال پیش تا ارتفاع 4 متری ساخته شده است و سپس در زمان صفویان ارتفاع آن را به 20 متر رسانده اند. تا چند سال پیش، از آب این سد، برای تولید برق استفاده می کردند.

زنان روستای تقی آباد ( نزدیک ترین روستا به بند ) در حال پخت آش محلی ( جوش بره) برای فروش به گردشگران، که بسیار خوش مزه بود.

این هم ترنج خراسانگرد

  اين برج در فاصله اندكي از بند فريمان و در ضلع شرقي بند فريمان بر روي تپه اي نه چندان مرتفع قرار گرفته است. بناي مذبور به صورت مدور ساخته شده و فانوس هاي دريايي را در ذهن تداعي مي كند. ساخت آن مربوط به دوره پهلوي اول مي باشد و سبك معماري بسيار زيبايي دارد. در بالاي برج چهار پنجره در جهت هاي اصلي تعبيه شده است كه اين بنا براي كنترل و اندازه گيري مقدار آب بند فريمان به كار مي رفته و از آب چاه داخل آن جهت آبياري فضايي سبز اطراف نيز استفاده مي شده است.

طبیعت زیبای اطراف بند

مسیر ورودی به مجموعه بند فریمان یکی از زیباترین مسیرهایی است که تاحالا دیدم و دوطرف آن از درختان انبوه پوشیده شده که با جوی آب های روان اطراف و رویش گل ها و گیاهان زیبای منطقه طراوت و شادابی خاصی دارد.

عکاس : ترنج بانو

مسیر بند فریمان ( باغ میوه و لاله)

دومین نمایشگاه تخصصی ضیافت غذا و صنعت نان (13 الی 17تیر 91)

این نمایشگاه با موضوع صنایع غذایی دانش بنیان، فناوری های صنعت غذا و زنجیره ای های شکمی طراحی شده و شهر مشهد به دلیل جاذبه های گردشگری و برخورداری از فضای مناسب نمایشگاهی به عنوان میزبان دومین نمایشگاه ضیافت غذا (فود فیست) انتخاب شده است.

هدف از برگزاری این موضوع در نمایشگاه بین المللی مشهد فرهنگ سازی جهت استفاده بهینه از ظرفیت های موجود در عرصه صنایع غذایی و چگونگی بهره برداری از غذاها، اصلاح الگوی مصرف و معرفی غذاهای بومی به جهانیان در جهت برند سازی و بازارسازی و در نهایت معرفی غذاهای لذیذ ایرانی به عنوان یک جاذبه گردشگری برگزار می شود.

این نمایشگاه با مشارکت بخش های مختلف مرتبط با صنایع غذایی ازجمله رستوران ها، فست فود ها، تالارها، هتل ها، کافی شاپ ها، آشپزخانه های صنعتی، غذا های آماده و نیمه آماده، تولیدکنندگان و واردکنندگان تجهیزات، تولیدکنندگان و واردکنندگان نوشیدنی، تامین کنندگان مواد اولیه، چاشنی ها و صنایع مرتبط، کارشناسان تغذیه اسلامی و پزشکی برگزار می شود. پژوهشگاه ها، دانشگاه ها و دانشکده های مرتبط با صنایع و علوم غذایی، مجموعه های دولتی فعال در مدیریت و نظارت بر واحد های صنفی مرتبط، مخترعان دارای اختراع ثبت شده در حوزه غذا و برندهای زنجیره ای غذایی بین المللی که دارای گواهی حلال هستند ازدیگر مشارکت کنندگان در برگزاری دومین نمایشگاه ضیافت غذا محسوب می شوند.

 

  ازجمله ویژگی های این نمایشگاه اختصاص غرفه های ویژه جهت معرفی غذا های بومی هر منطقه از کشور، اختصاص 30 غرفه برای معرفی غذاهای محلی 30 استان و نیز اختصاص 30 غرفه برای معرفی غذاهای محلی 30 شهرستان استان خراسان رضوی عنوان شده است.