بوی کوچ، بوی سفر، بوی راه   

مومباي ابتدا روستايي كوچك بوده كه ساكنانش اغلب ماهيگير بودند که این شهر از اتصال ۷ جزیره به یکدیگر به وجود آمده است. در حدود 500 سال قبل که پرتغالي‌ها آنجا را تصرف كردند و در آنجا استحكاماتي ساختند كسب و كار در آن منطقه رونق گرفت. زبان اصلي مردم شهر، ماراتي است كه بيش از يك‌سوم اهالي به اين زبان صحبت می كنند. گجراتي، اردو، و هندي ديگر زبان‌هاي این شهر هست، البته شمار زيادي از اهالي هم انگليسي را خوب حرف مي‌زنند. به علت حضور طولانی مدت انگليسي‌ها، واژه‌های انگليسي زيادي وارد زبان‌هاي محلی شده است. ادر حال حاضر آن روستای کوچک ماهیگیری یکی از شهرهای بزرگ و پرجمعیت هند و پایتخت تجارتی کشور است. شهر بمبئی در واقع مرکز بانکداری، تجارت، مبادلات مالی، بازرگانی و صنعت کشتی‌سازی هند به شمار می‌رود.
تمرکز امور اقتصادی و تجاری در بمبئی پس از استقلال هند نیز ادامه داشته و به عنوان شاهراه ارتباطی هند با ایران و جهان عرب بوده.
 این شهر با بیش از 21 میلیون نفر سکنه، پرجمعیت ترین شهر جهان است. خیلی از شهروندان هندی از ایالت های مختلف به امید فرصت های شغلی به این شهر مهاجرت می کنند. برای همین مسئله تعداد ساکنین این شهر در روز ۳ میلیون نفر بیش از ساکنینش در شب هست.

شهر بمبئی یک سوم سهم درآمد مالیاتی کشور هند و بیش از ۵۰ درصد مالیات گمرکی و یک پنجم مالیات بر تولید را بخود اختصاص داده‌است.حدود یک ششم ارزش تولیدی کشور متکی به این شهر است.سیستم بانکی و فعالیت‌های اقتصادی هند در این شهر متمرکز است.همچنین دفتر مرکزی تقریباً تمام بانک‌های معتبر، موسسات مالی و شرکت های بیمه در این شهر قرار دارند. صندوق معاملات ارزی بانک ها در بمبئی است. بیش از ۲۵ درصد اعتبارات بانکی کشور را بانک های مستقر در این شهر تامین می‌نمایند. دفتر اصلی بازار سهام هند که یکی از قدیمی‌ترین بازارهای بورس سهام هند بشمار می‌رود تحت عنوان Bombay Stock Excahange در بمبئی فعالیت می‌نماید. بیش از ۹۰۰ شرکت در خرید و فروش سهام هند حضور دارند که اکثریت آن ها در بمبئی مستقر هستند.

حدود ۴۴ درصد ترافیک دریایی کل کشور در بندر بمبئی تخلیه و بارگیری می‌گردد. در بندر بمبئی چهار اسکله تخلیه و بارگیری نفت خام وجود دارد.
شهر بمبئی از مهم‌ترین مراکز تجارت الماس به شمار می‌رود. تا جایی که ۸۰ درصد الماس هایی که در ایالت گجرات تراش داده می‌شوند به بمبئی می‌رسد. بیش از ۷۵۰۰۰ نفر در این شهر از فعالیت های مربوط به الماس امرار معاش می‌کنند. فرودگاه بین المللی بمبئی سالانه بیش از ۲۰ میلیون مسافر داخلی و خارجی را سرویس دهی می کند.  صنعت فیلم هند تا حدود زیادی در بمبئی متمرکز است و سهم عمده‌ای از تولید سالانه ۹۰۰ تا هزار فیلم در این شهر و در مرکز سینمایی آن موسوم به بالیوود انجام می‌شودبا  .لیوود علاوه بر مسائل اقتصادی نقش عمده‌ای در مسائل فرهنگی این شهر و کشور هند و حتی کشورهای همجوار  دارد.

با تمام قطب تجاری بودن و امکانات و داشته های شهر بمبئی، فقر بیداد می کنه.

شدیدترین جلوه‌های تضاد طبقاتی جامعه هند را می توان در این شهر یافت. از یک سو صاحبان ثروت‌های سرشار که در این شهر زندگی می کنند و از سوی دیگر توده‌های فقیری که حتی قادر به سیر کردن شکم خویش نیستند و بیش از نیمی از جمعیت شهر را تشکیل می دهند.
از نظر آب و هوایی سه فصل داره. تابستان، (فروردین تا اوایل خرداد ماه هوای گرم با درجه رطوبت بالا) مونسون یا بارش (اویل خرداد تا اوایل مهرماه توام با بارندگی های بسیار شدید) و زمستان که از اواخر شهریور شروع و تا اوایل اسفند ادامه پیدا می‌کند که با توجه به هوای ملایم، (بین 15 الی 25 درجه) این فصل از توریستی ترین فصول شهر بمبئی به شمار می‌رود.

زندگي مردم این شهر به سيستم‌ حمل و نقل عمومي وابسته است. سيستم حمل و نقلشون شامل خط آهن، اتوبوس، تاكسي و سه چرخه‌هاي موتوردار ( ریکشا)  است.

دخترم از ریکشا سواری خیلی لذت می برد.

تاکسی هایی در بمبئی با این ترکیب رنگ( زرد و مشکی) در مدل های جدیدتر هم وجود داشت. ستون حمل و نقل بمبئی را خط آهن آن تشكيل مي‌دهد كه داراي 3 شبكه جداگانه بود كه در طول شهر از شمال به جنوب ادامه داشت و بسیار ارزان یا شاید هم مجانی بود چون بلیط و پولی از ما که نگرفتن.

تجربه سوار شدن این قطارها رو هیچوقت فراموش نمی کنم. چون از پنجره منظره های جالبی از شهر دیده می شه و دلهره خاصی موقع سوار و پیاده شدن به آدم دست می ده .