عوامل برانگیزاننده تكرار سفر به يك مقصد گردشگري:‌

     1.كاهش ريسك تجربه هاي نامطلوب

     2.اطمينان از نوع افرادي كه با آن برخورد خواهند داشت.

     3.ايجاد ارتباط عاطفي با زمان كودكي

     4.تجربه جنبه هايي از مقصد كه در سفر قبلي فرصت آن فراهم نشده است.

     5.همراهي براي آشنا كردن ديگران نسبت به مقصدي كه موجب تجربه رضايت بخش براي گردشگر شده است.

      پارامترهاي موثر در توليد سفر:

       به طور كلي عوامل موثر بر ميزان سفرهاي توليدي يك خانواده را مي توان به صورت زير دسته بندي كرد:‌

1.ساختـار منزل

2.تعداد افراد خانواده

3.فاصله تا مراكز خريد شهر

4.نحوه دسترسي و هزينه فعاليت ها

5.شخصت افراد و شيوه زندگي آن ها

6.فناوري موجود و در دسترس استفاده كنندگان

7.درآمــد خانواده

8.ارزش هاي جامعه

9.سياست هاي موجود در سيستم هاي حمل و نقلي

10.ماليكت وسيله نقليه

11.شبكه راه هاي ارتباطي

12.سطح سواد افراد خانواده

13.امكان كاربرد و استفاده

14.ساختـار سـني

15.تراكم منطقه مسكوني

16.ارزش منطقه محل سكونت

 نتيجه گيري

    مطالعات متعددي در سراسر جهان، در ارتباط با بررسي وجود تفاوت در رضايت خاطر حاصل از سفر به يك مقصد براي نخستين بار و نيز تكرار سفر به آن مقصد انجام شده است و بيشتر پژوهشگران اشاره نموده اند كه چنين تفاوتي در واقع وجود دارد. به اين ترتيب اگر چه متغير هاي بسياري در كسب رضايت خاطر از سفر به يك مقصد نقش آفريني مي نمايند، يكي از آن ها را نيز بايد تجربه سفر قبلي به مقصد مورد نظر دانست.

     در واقع سوال اين است كه آيا در ميان گردشگراني كه به ايران سفر كرده اند، ‌خود موضوع تكرار سفر يا سفر براي نخستين بار نيز بر ميزان رضايت خاطر ايشان تاثير گذار بوده است. پاسخ البته مثبت است و چنين مي نمايد كه گردشگران سفر كرده به ايران براي نخستين بار، سطح رضايت خاطر بالاتري را نسبت به آن ها كه تجربه سفر به ايران داشته اند، كسب كرده اند.

    اين نتيجه، اگر چه نخست غير منتظره و عجيب مي نمايد اما با استناد به نظريه عدم تاييد انتظارات قابل توجيه است. درخصوص ايران وجود فضاي تبليغاتي مسموم و سنگيني كه رسانه هاي غربي از فضاي داخلي كشور ترسيم نموده اند، چنان است كه گردشگر در بدو ورود انتظار برخورد با سرزميني عقب مانده و مردماني دور از مدنيت را دارد و با تجربه اي كه كسب مي كند قضاوت مطرح شده از سوي او و به طور متعارف بيانگر سطح رضايتي بالاست.

    اما آن ها كه براي دفعات بعدي ايران را به عنوان مقصد بر مي گزينند از آن رو كه قضاوت منفي اوليه يا پيش داوري قبل از سفر نخستين به واسطه تجربه سفر قبلي ايشان تعديل شده است، با نگاهي واقع بينانه تر و منطقي تر به سرزمين و مردم ما مي نگرد. نتايج نشان مي دهد كه اگر چه ايشان نيز سطح رضايت خوبي را كسب كرده و ابراز مي دارند، ليكن ميانگين سطح رضايت ايشان از كساني كه براي بار اول به ايران سفر مي كنند تا حدودي كمتر است.

    به نظر مي رسد كه موضوع ضعف اطلاع رساني شايسته، در خصوص مقصد ايران به بازارهاي هدف، كه مشكلي ديرينه و دردي كهنه در توسعه گردشگري كشور به شمار مي رود، هنوز و به طور جدي بايد در كانون توجه سياست گزاران قرار گيرد. از طرفي توجه به برخي زير بخش هاي مرتبط با صنعت گردشگري، نظير حمل و نقل و نظارت شايسته تر، در خصوص آن ها داراي اهميت فراواني است و بر ميزان رضايت خاطري كه گردشگران كسب مي نمايند، بسيار تاثير گذار مي باشد.